Tamazhub (Bermazhab) for dummies?

Bismillahirrahmanirrahim

Tamazhub adalah masdar asli bagi perbuataan 'tamazhaba yatamazhabu ' yang bermakna 'bermazhab' Masalah tamazhub ini dibincangkan didalam bab taqlid pengajian ilmu Usul Fiqh, dan kerana masalah ini kerap berlaku dan menimbulkan kekeliruan dikalangan orang awam, suka saya mengkaji dan ingin mengetengahkan perbahasan ini kepada orang ramai. Moga moga ianya bermanfaat buat kita semua

Sebagai muslim pada zaman ini, bermazhab telah menjadi suatu kewajiban untuk setiap daripada kita dan pemilihan mazhab tidak boleh lari daripada 4 mazhab yang masyhur dan muktabar iaitu

1. Mazhab Hanafi
2. Mazhab Maliki
3. Mazhab Syafiei
4. Mazhab Hanbali

Mazhab ialah masdar mimi daripada perkataan ذهب yang bermaksud 'telah pergi' . Dan bila disebut mazhab didalam fiqh yang dimaksudkan ialah "apa yang dipegangnya" .

Bermakna, jika seseorang itu bermazhab Syafiei maka ia bermaksud dia berpegang dengan ijtihad-ijtihad Imam Syafiei dan para ulama mazhab Syafiei yang lain.

Dan bila disebut Ulama-Ulama Syafieiyah pula ia bermaksud bahawa ulama-ulama yang satu manhaj dengan Imam Syafiei dalam mengistinbat hukum, akan tetapi end-product atau hukum yang terhasil tidak wajib dan tidak semestinya sama dengan apa yang dipegang Imam Syafiei. Bermakna mereka mengikuti Imam Syafiei didalam usul dan manhajnya tetapi mungkin bercanggah dengan beliau pada end-productnya(hukum).

Apa itu usul atau asas Mazhab Syafiei yang dibawa oleh Mazhab Syafiei itu?
Imam Syafiei, didalam membuat hukum  telah menetapkan sumber-sumber yang akan diambil beliau
Pertamanya, beliau akan mengambil dari Quran :-
1. Quran
2. Sunnah
3. Ijma'
4. Qaul sohabah
5. Qias
dan lain lain ¹

Secara ringkasnya Ulama Syafieiyah ialah mereka yang mengikuti asas dan manhaj
yang ditetapkan Imam Syafie ini dalam berijtihad dan membina hukum. Perbezaan antara Usul Mazhab pula akan dibincangkan di post lain -In Sha Allah

Adakah ini menghalang Ulama dalam mazhab untuk berijtihad yang lain dengan ijtihad Imam ?
Contohnya , Imam Syafiei mengatakan bahawa hukum bagi masalah A ialah begini begini , tetapi ramai Ulama Syafeiyah pula mengatakan bahawa hukum bagi masalah A ialah begitu dan begitu
Adakah ini patut?
Isu sebegini berlaku dan tidak menjadi masalah kerana pintu ijtihad itu sentiasa terbuka kepada ahlinya tanpa perlu terikat kepada pandangan seseorang, Dan inilah yang dimaksudkan dengan kata-kata "mungkin bercanggah pada end-productnya".


Perlukah bermazhab tertentu?
Imam Syaukani didalam kitabnya Irsyad al-Fuhul ketika membahaskan perkara ini telah mengatakan, para Ulama Mujtahidin mempunyai dua pandangan dalam hal ini, iaitu :

1, Perlu dan ini dirajihkan oleh Ilkia as-Syafiei
2. Tidak perlu dan ini dirajihkan oleh Ibn Burhan dan Imam Nawawi as-Syafiei

Berdasarkan yang masyhur, asal pada masalah berpegang pada salah satu mazhab tertentu ialah tidak perlu. Tetapi kata Ibn Taimiyah didalam kitabnya, "Majmu' Fatawa" , hukumnya boleh berubah  menjadi wajib apabila :

1. Jika seseorang tidak mampu untuk mempelajari agama kecuali dengan mempelajari mazhab tertentu
2. Jika berpegang dengan satu mazhab dapat menjauhkan kerosakan yang besar yang tidak dapat dijauhi  kecuali dengan berpegang dengan satu-satunya mazhab

قَالَ الامام أَحْمد رَضِي الله عَنهُ لَا تقلدوني وَلَا تقلدوا مَالِكًا وَالثَّوْري والاوزاعي وَلَكِن تعلمُوا كَمَا تعلمنا

Imam Ahmad berkata : Janganlah kamu bertaklid kepada aku, ataupun Malik ataupun Tsauri ataupun Auzaiei, tetapi belajarlah sebagaimana kami belajar

Kenapa pula wajib bermazhab tertentu di Malaysia?
Soalan ini sering diutarakan dan kadangkala berbunyi kenapa perlu bermazhab tertentu sedangkan tiada kewajiban ini pada zaman sahabat dan salafussoleh?

Seperti disebut di soalan sebelum ini, kewajiban menentukan mazhab sebenarnya tidak boleh, tetapi selagi mana ia untuk menjaga maslahah yang besar, manfaat ramai dan tidak menimbulkan masalah taksub ia dikira tidak mengapa-In Sha Allah. ²

Kesimpulan kata, semua yang ditetapkan kadang-kala ialah yang terbaik buat kita walaupun ianya berbeza dengan pandangan kita. Dan mungkin yang diteapkan itulah yang terbaik untuk menjaga maslahat rakyat, sekaligus wehdatul bilad ataupun yang disebut sebagai kesatuan negara, memandangkan dengan penyeragaman mazhab ia membantu rakyat terutamanya orang awam untuk beribadah dengan tenang tanpa memeningkan kepala dengan khilaf fiqh.
Wallahutaala A'lam

تعددت الآراء بتعدد الرؤوس

Berbilangnya pandangan dengan berbilangnya kepala

Adakah ini menghalang untuk kita berpegang dengan mazhab lain?
Masalah ini juga mempunyai banyak pandangan . Imam Syaukani  merekod sebanyak empat pandangan³ :
1. Tidak Boleh
2. Boleh
3. Jika telah beramal dengan satu mazhab pada satu masalah tertentu, tidak boleh , tetapi jika belum maka ianya boleh.
4. Boleh dengan syarat.⁴

Pendapat yang disebut oleh Imam Solehuddin al 'Alai sebagai masyhur dan ramai Ulama'  memilih dan menarjihnya ialah pendapat yang ke 4.⁵

Kesimpulan kata ,boleh jadi yang rajih ialah pandangan keempat dan kita perlulah berwaspada dengan syarat yang ditetapkan agar tiadanya berlaku tatabu' rukhos (memilih yang paling mudah) dan tala'ub (mempermainkan) didalam hukum agama.

gambar : hafizfirdaus.com

Jika berlakunya pertembungan pandangan dan ramai yang menarjihkan satu pandangan
Maka wajib bagi kita beramal dengan yang rajih, walaupun bertentangan dengan ijtihad Imam kita. Kecuali jika ada maslahah lain yang besar yang  menghalang berpegang dengan yang rajih.

Jika tidak zahir bagi kita yang rajih?
Maka pilihlah satu pandangan secara bijak tanpa mengikut hawa nafsu kita

Jika kita menemui hadith sohih yang berlawanan dengan ijtihad Imam  ? 
Masalah ini masyhur dan ramai yang terperangkap dengannya, mereka berdalilkan dengan kata-kata Imam Syafiei

إذا صح الحديث فهو مذهبي

Jika telah tetap bahawa sohih hadith,maka dengan hadith itulah aku berpegang

Apabila kita(orang awam) berada didalam situasi ini, tidak boleh bagi kita untuk beramal terus dengan zahir hadith dan mafhumnya dan meninggalkan mazhab Imam kita. Ini kerana kata-kata ini ditujukan kepada mujtahid.⁶

Bagaimana pula kalau kita mencampuradukkan pandangan dari mazhab yang pelbagai didalam sesuatu masalah yang berkaitan?
Perbuatan ini didalam istilah fiqh dipanggil sebagai talfiq (تلفيق ).

Talfiq ialah  mencampurkan di antara dua pendapat di dalam satu qadhiyah (masalah), sama ada sejak dari awal, pertengahan dan seterusnya

Seperti masalah menyentuh wanita. Bersentuhan dengan perempuan walaupun tanpa disertai rasa lazat membatalkan wuduk disisi Mazhab Syafiei , tapi tidak disisi Mazhab Malik. Dan jika kita mengambil wuduk cara Mazhab Syafiei (sapu sebahagian kepala sahaja dan tanpa ad-dalk iaitu menggosok air keatas anggota wudu') maka wudhu' kita akan terbatal jika bersentuhan perempuan. tetapi talfiq pula ialah apabila kita berwudhu' dengan cara Mazhab Syafiei , dan kita bersentuhan dengan perempuan tetapi kita tetap bersolat kerana mengikuti pendapat  tidak batal oleh Malikiyah dalam masalah bersentuh wanita tanpa rasa lazat. Maka perbuatan itu dinamakan talfiq.

Apa hukumnya?
Hukum talfiq ini boleh dibahagikan kepada dua⁷
1. Dibenarkan
2. Tidak dibenarkan

Dirajihkan bahawa talfiq dibenarkan bagi muqallid dengan selagi mana memenuhi syarat (rujuk nota kaki bernombor 4).

Adapun talfiq yang tidak dibenarkan ialah talfiq yang mempunyai niat memilih pendapat-pendapat yang senang sahaja ataupun dipanggil sebagai tatabu' rukhos , dan seperti disebut sebelum ini ,telah dinakalkan ijma' dalam melarang tatabu' rukhos ini dan menyanggahi ijma' ialah tidak patut.

Segala sambungan In Sya Allah akan disambung dipost lain
Wallahutala A'lam


                                                                                                                                           

¹ Antara yang menjadikan Imam Syafiei unik dari yang lain ialah pengecaman keras beliau terhadap penggunaan isithsan secara sewenangya dan beliau mempunyai satu kitab khas didalam masalah ini yang bertajuk "Ibthol Istihsan" . Akan tetapi, setelah dikaji, larangan menggunakan isitihsan ini ditujukan kepada isitihsan yang berasaskan hawa nafsu dan bukan pada istihsan secara mutlak

² Penetapan mazhab tertentu di sesebuah negara-sebagai contoh , Malaysia- oleh pihak berkuasa agama membawa ihtimal atau kebarangkalian yang banyak. Barangkali pihak berkuasa agama Malaysia ingin menolak risiko pergaduhan antara satu sama lain jika semua mazhab dibawa ke Malaysia sedangkan kita tidak mampu menerapkan lagi adab-adab dalam menangani perbezaan pendapat kepada semua orang islam . Barangkali juga kita tidak mampu mempelajari agama kecuali dengan berpegang dengan mazhab tertentu, hal ini mempunyai kemungkinan ianya benar kerana sesetengah daripada kita walaupun hanya belajar satu mazhab,tetapi masih tidak mampu menguasai walau satu bab dengan baik,bab solat misalnya, berapa ramai daripada pelajar Mazhab Syafiei yang menguasai pandangan-pandangan Ulama Syafieiah dalam bab solat? Moga Allah ampunkan kita

³ rujuk Irsyad al Fuhul oleh Syaukani

⁴ ِBagi pandangan keempat, syarat yang ditetapkan berbeza mengikut Imam, antara pendapat tentang syarat yang masyhur ialah Izzudin Bin AbdusSalam , Ibn Daqiq al 'Aid dan ar-Ruyani . Syaukani ketika membahaskan hal ini tidak menulis syarat yang ditetapkanar-Ruyani ini ,akan tetapi menulis syarat lain. Tetapi penulis suka menaqolkan syarat yang ditetapkan ar-Ruyani yang juga dinaqol Qarafi.

Abdul Wahid bin Ismail ar-Ruyani yang digelar Syafiei pada zamannya telah menetapkan syarat yang lebih spesifik didalam masalah ini ,iaitu 
1. Tidak mengumpulkan pandangan yang bertentangan ijma' , seperti berkahwin tanpa wali , tanpa mahar dan tanpa saksi .
2. Tidak menganggap orang yang diikutinya itu lebih afdhol dari yang lain
3. Tidak melakukan tatabu' rukhos. Ibn Hazm telah menaqalkan ijma' tidak bolehnya tatabu' rukhos. (rujuk Irsyadul Muqallidin inda Ikthilaf Mujatahidin oleh Allamah Bab bin Syeikh Sidi asSyanqiti m/s 109-110 , 260) 

⁵ rujuk Irsyad Muqaliddin

⁶ Hal ini dipersetujui ibn Solah dan Imam Nawawi ,salah seorang Imam Mazhab Syafiei yang masyhur. Dan jika masalah ini berlaku , Imam Nawawi  menetapkan syarat , iaitu mestilah mujtahid itu menyangka bahawa Imam Syafiei terlepas pandang Hadith itu ataupun tidak mengetahui kesohihan hadith itu. Juga , Mujtahid itu mestilah telah menelaah kitab-kitab Syafiei dan para Ulama Syafieiyah . Ini kerana Imam Syafiei mengetahui  sebilangan banyak Hadith tetapi tidak beramal dengan zahirnya samada kerana penafsirannya lain , ataupun ada pemansuhnya  ataupun ada pengkhusus. (rujuk Ma'na Qaul Imam Mutollabi 'fa iza sohha hadith fahua mazhabi oleh Syeikh Islam Taqiuddin asSubki m/s 93)

⁷rujuk Dusuki dalam hasyiahnya keatas Syarah Kabir)

BELAJAR USUL FIQH MANHAJ IMAM GHAZALI ; Qutub Satu (Hukum)

Bismillahirrahmanirrahim

SEKILAS TENTANG IMAM GHAZALI DAN PENULISANNYA DIDALAM USUL FIQH

Imam Ghazali(505h) adalah antara salah seorang ulama yang masyhur dan mahir di dalam ilmu usul fiqh.
Beliau cuba menyusun ilmu usul fiqh didalam susunan yang teratur. Antara kitab beliau didalam bidang usul fiqh ialah Asas al-Qiyas,Tahzib al-Usul(hilang salinan) dan al-Mankhul. Tetapi karangan beliau didalam bidang ini yang paling masyhur ialah al-Mustasfa yang kini telah banyak dicetak dan ditahqiq cendekiawan sperti doktor Muhammad Sulaiman al-Asyqar dan doktor Hamzah bin Zuhair Hafiz.
Juga telah banyak karya ringkasan kitab al-Mustasfa itu agar lebih ramai mendapat faedah dari apa yang ditulis al-Ghazali seperti:

1. Lubab al-Mahsul fi Ilmi Usul / Mukhtasar al-Mustasfa - Ibn Rasyiq al Maliki
2. ad-Dorurhi fi usul Fiqh -Ibnu Rusyd(595h)

Ada juga kitab yang didakwa sebagai ringkasan kepada al-Mustasfa tetapi walaupun dari satu sudut ia benar,ia tidak benar dari sudut lain,seperti kitab Raudhah Nazir karangan ibnu Qudamah, ia bukanlah kitab ringkasan sebenar-benar kepada al-Mustasfa kerana terdapat banyak perbezaan pandangan didalam Raudhah Nazir dan al-Mustasfa.Hal ini juga diperakui dengan tiadanya akuan dari ibnu Qudamah sendiri bahawa kitabnya itu ialah ringkasan dari al-Mustasfa. Hal yang sebenar yang diperakui oleh at-Tufi,syarih kepada Mukhtasar Raudah ialah ibnu Qudamah mengambil bab-bab dari al-Mustasfa dan melihat al-Mustasfa sebagai asal tetapi menulis dengan gayanya sendiri dan tidak terikat dengan pandangan Imam Ghazali.

Melalui kitabnya didalam bidang usul fiqh yang termasyhur, al-Mustasfa min ilmil usul,beliau membahagikan bahagian kitabnya kepada lima iaitu, Muqaddimah Mantiqiyah dan 4 Aqtob. Muqaddimah Mantiqiyah itu hanyalah sebagai permulaan tetapi 4 Aqtob itulah lubab sebenar kitab. Seterusnya beliau mengatakan bahawa ilmu usul fiqh berkisar kepada 4 kutub/bahagian itu dan pembahasan ilmu usul fiqh tidak lari dari itu. 4 kutub itu ialah:

1.في الثمرة وهي الحكم 
Hukum iaitu buah dari ilmu Usul Fiqh.

2.في أدلة الأحكام 
Adillatul ahkam iaitu dalil-dalil ahkam,bab ini berkisar tentang sumber-sumber yang diambil daripadanya hukum

3.في كيفية استثمار الأحكام من الأدلة 
Setelah mempelajari hukum dan sumber-sumber hukum,bab ini dikhususkan kepada metode dan cara mengeluarkan hukum dari adillah(dalil-dalil) itu.

4.في حكم المستثمر وهو المجتهد
Bab pembahasan tentang ijtihad dan taqlid

Entry ini akan ditulis dan diexpand menggunakan manhaj Imam Ghazali didalam kitabnya al-Mustasfa tapi tanpa Muqaddimah Mantiqiyah,penulis akan terus masuk kedalam 4 Kutub dan perbahasan utama usul fiqh menurut Imam Ghazali yang telah disebut sebentar tadi. Juga perlu diingatkan bahawa meletakkan kitab Mustasfa sebagai asal tidak bermakna penulis merujuk dan mengambil qaul Imam Ghazali sepenuhnya. WA

QUTUB SATU:SEKILAS TENTANG AHKAM

Pembahagian hukum kepada Hukum Akli, 'Adi, Lughawi, dan Syariei

Maklum bahwa jika diitlaqkan lafaz hukum maka ia membawa keberangkalian bahawa ia adalah samada hukum akal,adat,lughah atau syariei.
Didalam perbincangan ilmu usul fiqh,semua perkataan hukum yang akan disebut itu akan dimaksudkan hukum syariei walaupun digunakan perkataan hukum itu secara bersendiri dan tidak disebut 'syariei' dibelakangnya .

  HUKUM SYARIEI ditakrifkan dengan takrifan masyhur sebagai perintah Allah yang berkaitan dengan perbuatan mukallaf di atas wajah tuntutan,ataupun pilihan ataupun peletakan.

Secara umumnya Hukum Syariah disisi Imam Ghazali,Juwaini* dan Jumhur Ulama' Syafi'iyah,Malikiyah dan Hanabilah ialah lima ,dan ia adalah qaul yang lebih tepat jika dibandingkan dengan qaul yang mendakwa hukum itu bahagiannya tujuh(sohih dan batil) atau sembilan (ditambah rukhsah dan azimah). 

Kata-kata mereka yang mendakwa hukum itu tujuh mengandungi kebarangkalian bahwa mereka mencampurkan bahagian Hukum Wadh'i ,iaitu sohih dan batil ke dalam umum Hukum Syariah . Ini kerana Sohih dan Batil ialah bahagian daripada Hukum Wadh'i.

Tetapi walaupun sohih dan batil ataupun azimah dan rukhsah ditambah,semuanya jika dikaji tetap kembali kepada hukum asal yang lima itu. WA

HUKUM TAKLIFI DAN PEMBAHAGIANNYA KEPADA LIMA

Hukum Syariei jika diqaiydkan dengan 'tuntutan dan pilihan' sahaja ,ia disebut sebagai hukum taklifi. jadi dapat dirumuskan bahawa :

Hukum Taklifi ialah perintah Allah yang berkaitan dengan perbuatan mukallaf samaada dalam bentuk tuntutan(buat atau tinggal) atau pilihan. 

Tuntutan itu bergantung pula samaada ia jazim atau tidak jazim, jika ia tuntutan buat jazam maka ialah wajib,tetapi jika ia tidak jazam maka ia sunat . Jika ia tuntutan larangan/tinggal jazam maka ia adalah haram dan jika ia tidak jazam ia adalah makruh,pilihan pula membawa kepada ibahah iaitu harus.

Jadi dapat disimpulkan bahwa hukum taklifi disisi jumhur memiliki 5 bahagian iaitu :

1. Ijab
2. Nadb
3. Ibahah
4. Karahah
5. Tahrim

Tetapi Hanafiyah pula membahagikannya kepada 7 bahagian iaitu :

1. Fard
2. Ijab
3. Karohah Tahrimiyah (Haram dengan dalil zonni)
4. Karohah Tanzihiyah
5. Tahrim (Haram dengan dalil qat'i)
6. Nadb
7. Ibahah

HUKUM WADH'I DAN PEMBAHAGIANNYA KEPADA LIMA

Hukum syariei jika diqaydkan pula dengan perletakan, ia disebut sebagai hukum wadh'i

Hukum Wadh'i ialah perintah Allah yang berkaitan dengan perbuatan mukallaf dengan perletakan

Perkataan 'peletakan' bermaksud menjadikan sesuatu sebagai syarat, sebab, mani' ,sihhah atau fasad. Secara ringkasnya hukum wadh'i ini bukan untuk umum mukallaf tetapi jika hadirnya sesuatu syarat,sebab,penghalang sihhah atau fasad, barulah hukum ditentukan samada wajib,haram,sunat,harus dan makruh.

Jadi dapat disimpulkan bahawa hukum wadh'i disisi jumhur ada lima :

1. Sabab
2. Syarat
3. Mani'
4. Sihhah
5. Fasad

Tetapi ada juga yang menambah bahagian keempat 'illah' ,ada juga yang menambah (qodo,ada' dan i'adah) serta (rukhsah,azimah). WA

1.Sabab
Ialah apa yang dengan adanya ada hukum,dan tiadanya tiada hukum.

Contoh:

• Mencuri adalah sebab dipotong tangan,dengan adanya pencurian,maka wajibnya pemotongan tangan,tetapi jika tiada,maka tidak dipotong tangan.
• Masuk waktu sembahyang merupakan sebab adanya hukum wajib sembahyang,jika tidak masuk maka tiada sebab untuk solat fardhu.

Terbahagi Sabab ini pula kepada dua ,

1. Ta'abbudi/Ma'qulah ma'na
2. Ma'qulah ma'na ataupun 'illah

2.Syarat
Ialah apa yang dengan tiadanya tiada hukum,tetapi dengan adanya tidak semestinya ada hukum atau tiada hukum.

Contoh:

• Wuduk merupakan syarat kepada solat,tidak sah solat tanpa wuduk tetapi dengan adanya wuduk tidak semestinya hukum solat itu dikira sah.

Terbahagi syarat ini pula kepada tiga ,

1. Syarat syar3i
2. Syarat lughawi
3. Syarat wadh'i

3.Mani'
Ialah apa dengan adanya tiada hukum,tetapi dengan tiadanya tidak semestinya ada hukum atau tiada hukum.

Contoh:

• Dengan adanya pembunuhan pewaris oleh waris,maka waris tidak berhak mendapatkan warisan daripadanya(Hukum asal ialah waris berhak menerima,tetapi perbuatan bunuh itu menjadi penghalang kepada hukum itu untuk ada)

Terbahagi Mani' kepada tiga:

1. Penghalang wujudnya hukum dan berterusnya hukum.
2. Penghalang wujudnya hukum.
3. Penghalang berterusnya hukum.

4.Sihhah
Dari bab ibadah ialah jatuhnya tanggungjawab untuk mengulang ibadah itu
Dari bab muamalat pula ialah mencapai kesan dari muamalat itu

5.Fasad
Dari bab ibadah ialah (عدم سقوط القضاء) iaitu perlunya mengulang ibadah itu
Dari bab muamalat pula ialah tidak mencapai kesan dari muamalat itu

PERBEZAAN HUKUM TAKLIFI DAN HUKUM WADH'I

Kunci untuk memahami perbezaan hukum taklifi dan hukum wadiei ialah hukum taklifi memerlukan ilmu dan kudrat mukallaf seperti puasa dan solat.

Tetapi hukum wadh'i pula tidak disyaratkan begitu,contohnya, wuduk sesorang batal jika dia tersentuh perempuan,walaupun dia tidak tahu batalnya wuduk itu dan tiada kudrat untuk menahan diri daripada tersentuh,wuduknya tetap batal kerana hukum wadh'i tidak disyaratkan untuk adanya ilmu dan kudrat itu.
Hukum taklifi pula seperti puasa,jika tiada kudrat untuk berpuasa maka tidak diwajibkan berpuasa.

Contoh lain ialah,
Hukum wadh'i: Dalam masalah kanak-kanak(sobbi) yang memecahkan barang, walaupun tidak mempunyai ilmu dan kudrat ,ia tetap disyaratkan untuk menggantikan barang yang pecah itu.
Hukum taklifi : Dalam masalah solat, tidak disyaratkan kanak-kanak(sobbi) untuk solat kerana tiadanya ilmu dan kudrat.

*Melalui kitabnya Al-Burhan,manakala kata-katanya dalam matan waroqat bahawa hukum itu tujuh mengandungi ihtimal seperti diterangkan penulis diatas.


FAQ(akan dijawab dipost seterusnya insyaAllah)
1.Perbezaan Fasad dan Butlan
2.Azimah Rukhsoh?
3.Perincian yang lebih dalam dan contoh !

مصادر والمراجع

المستصفى من علم الأصول للغزالي بتحقيق الدكتور محمد سليمان الأشقر

   قرة العين بشرح ورقات امام الحرمين للحطاب

البحر المحيط في أصول الفقه للزركشي

معالم أصول الفقه عند أهل السنة والجماعة لمحمد بن حسين بن حسن الجيزاني

Taarif Al-Quran

Bismillahirrahmanirrahim

Al-Quran secara umumnya ialah akhir kitab daripada kitab-kitab yang diturunkan Allah S.W.T , diturunkan kepada akhir nabi daripada nabi-nabi yang diutuskanNya.

Dari segi bahasa 

Perkataan Al-Quran ialah masdar قرأ يقرأ yang sama maksudnya dengan Qiraah(bacaan). Ini dapat diperhatikan daripada surah Qiamah ayat (17-18)

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُ ۥ وَقُرۡءَانَهُ ۥ (١٧) فَإِذَا قَرَأۡنَـٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُ ۥ (١٨)

17. Sesungguhnya Kamilah Yang berkuasa mengumpulkan Al-Quran itu (dalam dadamu), dan menetapkan bacaannya (pada lidahmu);

18. oleh itu, apabila Kami telah menyempurnakan bacaannya (kepadamu, Dengan perantaraan Jibril), maka bacalah menurut bacaannya itu;

Daripada ayat ini 'Quran' yang dimaksudkan ialah 'Qiraah' iaitu bacaan ,sesuai dengan apa yang kita sebut sebelum ini.

Dan dijadikan isim masdar 'Quran' itu sebagai nama untuk kitab yang dibaca yang bermukjizat yang diturunkan kepada Nabi Muhammad Sollahualaihiwassalam, bertepatan dengan bab إطلاق المصدر على مفعوله (Meletakkan isim masdar sebagai ganti mafuul) didalam pengajian majaz ilmu balaghah dan usul fiqh (insyaAllah akan dikupas lebih dalam nanti).

Dari segi sorofnya pula,

Kalimah Quran itu hadir atas wazan فعلان seperti mana kalimah الغفران dan الشكران yang had madhinya ialah غفر dan شكر.

(Diatas qaul اللحياني dan jemaah yang dipilih Syeikh Muhammad Abdul Azim Azzarqani,
pengarang مناهل العرفان في علوم القرآن kerana ia lebih dekat dengan kaedah bahasa )


Dari mana datangnya nama Al-Quran itu?

Kalimah Quran terdapat didalam surah Al-A'raf ayat 204

وَإِذَا قُرِئَ ٱلۡقُرۡءَانُ فَٱسۡتَمِعُواْ لَهُ ۥ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ (٢٠٤)

surah Waqiah ayat 77 

إِنَّهُ ۥ لَقُرۡءَانٌ۬ كَرِيمٌ۬ (٧٧)

surah Qaf ayat 1

(قٓ‌ۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡمَجِيدِ (١

dll.

Dari segi istilah

Banyak takrif istilahi diberikan kepada Al-Quran,antara yang masyhur ialah takrif yang dipersetujui mutakallimun,ulama' usul fiqh dan ulama bahasa arab :

اللفظ المنزّل على النبي صلى الله عليه وسلم من أول الفاتحة إلى آخر سورة الناس

 Lafaz yang diturunkan kepada Nabi Muhammad Sollahualaihiwassalam daripada awalnya fatihah hingga akhirnya surah an-nas

Ada juga yang memanjangkan takrif dan menambah khosois-khosois Al-Quran didalam takrif ,dengan hujah masing-masing. seperti takrif :

الكلام المعجز المنزّل على النبي صلى الله عليه وسلم ، المكتوب في المصاحف ، المنقول بالتواتر ،المتعبّد بتلاوته

 Secara umumnya dan yang paling masyhur ialah takrifan Al-Quran sebagai 

كلام الله ، المنزّل على محمد صلى الله عليه وسلم ، المتعبّد بتلاوته

Kalam Allah,diturunkan kepada Nabi Muhammad Sollahualaiwassalam dan diberi ganjaran atas pembacaannya

Penerangan takrif

Kata (Kalam Allah) - bermaksud ia bukannya kalam manusia

Kata (Diturunkan kepada Nabi Muhammad) - keluar daripadanya apa yang diturunkan kepada nabi terdahulu seperti injil dan taurat

Kata (diberi ganjaran atas pembacaannya) - bermaksud arahan untuk pembacaannya seperti bacaan dalam solat diberi ganjaran,sedangkan bacaan hadith qudsi walaupun ianya adalah hadith yang maknanya dari Allah,ia tidak diberi ganjaran untuk pembacaanya dan tidak sah dibaca didalam solat.

WA

Rujukan

Manahil Irfan fi Ulum Quran - Syeikh Muhammad Abdul Azim Azzarqani,cetakan kedua 1996 , Dar Kitab Arabi, Beirut.

Mabahis fi ulum Quran - Manna' Qotton , cetakan keempat belas 2007 , Maktabah Wahbah